Zandduinen op Mars worden bestudeerd om vele redenen. Recent onderzoek heeft zich geconcentreerd op de verplaatsing van duinen en ribbels.

In deze waarneming bekijken we duinen in een krater in Noachis Terra. Als we inzoomen op een van deze gebieden zien we de rand van twee duinen, gescheiden door een veld met ribbels en stenen. We kunnen dit gebied vergelijken met een andere opname, van twee Marsjaren geleden. In de oudere opname zijn de duinen bedekt met een grote hoeveelheid donkere vegen. Het zijn sporen van stofhozen, die zijn gemaakt toen wervelwinden een dunne laag stof van het oppervlak meenamen, waardoor een donkerder substraat aan het daglicht kwam.

Daarnaast zijn er donkere strepen in het zand vanuit het oostelijk duin naar het westen. Wie deze opnames afwisselend bekijkt, ziet dat in de twee tussenliggende Marsjaren nagenoeg alle stofhoossporen en donkere strepen verdwenen zijn. Ook zijn er weinig aanwijzingen dat de duinen of ribbels zich hebben verplaatst (deze opnames zijn weliswaar nog niet geometrisch gecorrigeerd met het oog op nadere analyse).

In dit gebied wordt waarschijnlijk periodiek stof gedeponeerd en daarna weer van de duinen meegenomen. Het zou kunnen dat de aanwezigheid van stof de duinen en ribbels afschermt tegen al te veel beweging, zodat de waargenomen veranderingen niets anders zijn dan wat stof dat wordt wegblazen en veegjes zand die van de duinen waaien.

Vertaling: I. van Vessem