Αυτή η εικόνα είναι κεντραρισμένη στη διέξοδο ενός μικρού ασπιδοειδούς ηφαιστείου, που βρίσκεται στο εσωτερικό της καλδέρας στην κορυφή του Όρους Άρσια, το νοτιότερο από τα τρία μεγάλα ηφαίστεια της Θαρσίδας.

Από τα πρώτα στοιχεία του ηφαιστείου που αποκαλύφθηκαν από τους τροχιακούς σταθμούς Viking πριν 30 χρόνια, η ύπαρξη μιας ταινίας από μικρά ασπιδοειδή ηφαίστεια έγινε γνωστή στον πυθμένα της καλδέρας. Η διακριτική ικανότητα των εικόνων των Viking ήταν ανεπαρκής για να δείξει κάτι περισσότερο από την ύπαρξη των μικρών ασπιδοειδών ηφαιστείων και ότι φαινόταν να ευθυγραμμίζονται κατά μήκος του πυθμένα. Και υπήρχε η υποψία ότι τα μικρά ασπιδοειδή ηφαίστεια ήταν η πηγή των ροών λάβας, που φαινόταν ότι κάλυπταν τον πυθμένα της καλδέρας, αλλά τα στοιχεία ήταν ανεπαρκή.

Αυτή η εικόνα HiRISE του μικρού ασπιδοειδούς ηφαιστείου στον πυθμένα της καλδέρας δείχνει, ότι υπάρχουν πάρα πολλές ροές λάβας ακτινωτά από ένα μικρό κρατήρα στην κορυφή. Βόρεια και νότια, οι λάβες έχουν συσσωρευτεί σε λοβούς, μερικοί από τους οποίους ακτινοβολούν μικρότερα κανάλια και λοβούς. Περίπου στα μισά του κρατήρα, πάνω και κάτω στην εικόνα, η επιφάνεια φαίνεται πολύ λεία και υπάρχουν λίγες ορατές λεπτομέρειες. Μέχρι να γίνει πλήρης γεωλογική χαρτογράφηση, είναι δύσκολο να συμπεράνουμε αν αυτές οι λείες περιοχές παριστάνουν λείες λίμνες λάβας που έτρεξαν από τον κρατήρα στην κορυφή του μικρού ασπιδοειδούς ηφαιστείου, ροές λάβας που εισέβαλαν από περιοχές εκτός εικόνας σε κάποιο αργότερο χρόνο από τη δημιουργία του μικρού ασπιδοειδούς ηφαιστείου, ή πιο πρόσφατες αποθέσεις σκόνης και τέφρας, που απλά κάλυψαν την επιφάνεια.

Όποιες κι αν είναι οι σχέσεις, είναι φανερό ότι ο πυθμένας της μεγαλύτερης καλδέρας του Άρη είναι κατά πολύ μακράν μια ήσυχη επιφάνεια από παλίες ροές λάβας. Πάρα πολλές ροές και διέξοδοι αλληλεπίδρασαν για να σχηματίσουν μια πολύπλοκη σειρά επιφανειών που καταγράφουν τη γεωλογική εξέλιξη του πυθμένα της καλδέρας.

Μετάφραση στα ελληνικά: Παύλος Βουλουβούτης