Αυτός ο κρατήρας πρόσκρουσης έχει ρεματιές χαραγμένες στα τοιχώματα του στις βόρειες και ανατολικές πλευρές. Ένα ζευγάρι από ρεματιές στο βόρειο τοίχωμα είναι ασυνήθιστο επειδή ένα τμήμα στην μέση γίνεται πιο πλατύ από το τμήμα της ανηφόρας, και μετά στενεύει προς την κατηφόρα.

Αυτό υποδεικνύει ότι το έδαφος ήταν πιο αδύναμο εδώ και/ή πιο ισχυρή διάβρωση έλαβε χώρα. Ίσως νερό της υποεπιφάνειας ήταν συγκεντρωμένο εδώ ή οι διευρυμένες ρεματιές σχηματίζουν ένα υλικό το οποίο καλύπτει τα τοιχώματα του κρατήρα αντί να σχηματίζεται στα τοιχώματα των βράχων.

Μια άλλη χαρακτηριστική διαφορά είναι ότι οι ρεματιές στα ανατολικά έχουν πιο σκούρα κεντρικά κανάλια τα οποία εκτείνονται στον πυθμένα του κρατήρα, υποδεικνύοντας ότι μπορεί να διαβρώνουν διαφορετικό υλικό ή πιθανόν να είναι ενεργά πιο πρόσφατα.

Μαζί με το στερεοσκοπικό ζεύγος αυτής της παρατήρησης, η τρισδιάστατη μορφή αυτών των ρεματιών μπορεί να συγκριθεί, για να δούμε πως η μορφή των καναλιών αλλάζει καθώς κατεβαίνει.

Μετάφραση στα ελληνικά: Κωνσταντίνος Σταυρόπουλος